รีวิวละครเวที แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล (2552)


ละครเวที: แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล
กำกับ: ถกลเกียรติ วีรวรรณ
นักแสดงนำ: มีเรีย เบนเนเดดตี้ อาณัตพล ศิริชุมแสง

คนไทยส่วนใหญ่น่าจะเคยได้ยินตำนานเก่าแก่ของแม่นาคพระโขนงกันมาแล้ว แม่นาคหญิงสาวผู้จงรักภักดิต่อพ่อมากผู้เป็นสามีจนความตายมิอาจขวางกั้น แต่คนกับผีจะอยู่ร่วมกันได้อย่างไรในเมื่อโลกนี้มิได้มีแค่แม่นาคกับพ่อมากเพียง 2 คน

ที่พระโขนงชาวบ้านทุกคนรู้ว่าแม่นาค (มีเรีย เบนเนเดดตี้) ตายไปแล้ว มีเพียงพ่อมาก (อาณัตพล ศิริชุมแสง) เท่านั้นที่ไม่รู้ ชาวบ้านรับไม่ได้ที่เห็นพ่อมากใช้ชีวิตอยู่กับแม่นาคเหมือนคนปกติ พวกเขาจึงหาทางบอกความจริงให้พ่อมากรู้แต่ก็โดนแม่นาคขัดขวางทุกทาง กระทั่งพวกเขาไปจ้างอาจารย์คง (ติ๊ก ชีโร่) หมอผีผู้เก่งกาจ แม่นาคจึงถูกปราบลงไปอยู่ในหม้อ สร้างความปวดร้าวแก่พ่อมากเป็นอย่างมาก

ตำนานเรื่องนี้เล่าแล้วเล่าอีกมาหลายรูปแบบแล้วทั้งหนังและละคร และในปี 2552 คุณบอย ถกลเกียรติ แห่งบริษัท ซีเนริโอ ก็ได้นำมาเล่าใหม่ในรูปแบบละครเวทีสุดอลังการ ใช้เทคนิกตระการตาทั้ง ฉาก แสง สี และเสียง เต็มอิ่มทุกอารมณ์

บทละครไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ คุณบอยยังคงเส้นเรื่องไว้ตามเดิมเป๊ะ แต่ที่น่าสนใจคือการนำมาทำเป็นละครเพลงซึ่งแตกต่างจากเวอร์ชั่นหนังและละคร เราได้ฟังเพลงเพราะๆ มากมาย แต่ละเพลงก็ถ่ายทอดออกมาได้สุดยอดเพราะมีแต่นักแสดง/นักร้องยอดฝีมือทั้งนั้น

***สปอยขั้นสูงสุด***

นัท มีเรีย ท็อปฟอร์มมากในรอบที่เราไปดู เธอทั้งร้องทั้งแสดงได้อินเนอร์แรงสุดๆ ส่งอารมณ์มาถึงเราที่นั่งอยู่กลางๆ โรงละครรัชดาลัยเธียเตอร์ได้ดีเยี่ยม เมื่อผสมผสานฝีมือการแสดงของเธอกับเทคนิคอลังการงานสร้าง ก็เลยทำให้ละครเวทีเรื่องนี้ตื่นตาตื่นใจน่าดู โดยเฉพาะฉากไฮไลท์ที่ให้แม่นาคเหาะมาที่คนดู ทำได้ดีเยี่ยมแบบต้องปรบมือรัวๆ กันเลย

เรื่องนี้ยังทำให้เห็นฝีมือของอาร์ อาณัตพล เขาทำให้เราอินได้ว่าเป็นพ่อมากที่รักและซื่อสัตย์ต่อแม่นาคจริงๆ โดยเฉพาะเพลงโชว์ของเขา “ต่างคนต่างไป” เขาร้องได้มีมิติมาก เพราะแม้มันเป็นการร้องไล่ให้แม่นากไปซะแต่ก็มีความเจ็บปวดอยู่ในนั้น เขาทำให้เราร้องไห้ตามในเพลงนี้เลย

ต่างคนต่างไป ต่างคนต้องรับความจริงเอาไว้ บอกลากันเสียเพราะนี่คือวันสุดท้าย ฉันจะจำเธอไว้เพียงแค่วันที่ดีว่าเคยรักเธอมากแค่ไหน จนวันที่เราสองคนลาจาก พ่อมาก (เพลงต่างคนต่างไป)

นักแสดงอีกคนที่ต้องชมคือ ธงธง มกจ๊ก รับบทเป็นโอ่งเพื่อนพ่อมาก เขามีจังหวะในการเล่นตลกที่ดีไม่มากไม่น้อยเกินไป ทำให้เราหัวเราะอย่างพอดีๆ โดยไม่ทำให้เส้นเรื่องดราม่าเสียไปแต่อย่างใด


ละครเวทีเรื่องให้ครบทั้งความรักหวานซึ้ง ความตลกขบขัน ความน่าสะพรึงกลัว และความเศร้าสะเทือนใจ เป็นละครที่ดูจบแล้วบอกได้เลยว่าเต็มอิ่ม รับความประทับใจจากเราไปเต็มๆ

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

บทความในบล็อกนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 . ขับเคลื่อนโดย Blogger.